سلام و سپاس
در این مقاله کوتاه جناب آقای راسخی خواست اولیه آمریکا را از جان مردم ایران شفاف بیان کرده است. این خواست آمریکا آغاز راه است. استعمار (در این جا امریکا) در نهایت همه چیز ما از نفت، سایر منابع و انسانیت ما را می‌خواهد. اگر به بعضی از نخبگان بورس تحصیلی و اجازه اقامت (گرین کارت) می‌دهد؛ در واقع هدف نهایی استفاده از آنها به‌عنوان بندگان کارگر برای حفظ منافع خودش است.
این تمدن و علمی که امروزه در کشورهای استعمارگر جمع شده است از همین طریق بوده است. خوش بحال کسانی‌که علم و تکنولوژی را می‌آموزند و در خدمت اهداف عالی کشور خود و جهان استفاده می‌کنند ولی آزادگی و وطن خود را هم حفظ می‌کنند.
مقاله آقای راسخی تلنگری است به افرادی که تاریخ را مطالعه نکرده‌اند و یا با بی‌توجهی به تاریخ آنرا نفهمیداند. او می‌خواهد بگوید که جهان سرمایه‌داری و سرمایه‌دار همه چیز حتی شرف، انسانیت، غیرت، شرافت و … جهان را برای سرمایه و خود می‌خواهد.
ما در جنگ رمضان با پرداخت بهای زیاد و سنگین به مرحله خوبی رسیده‌ایم و باید آنرا حفظ کنیم.
ان‌شاءالله در کنار هم و تحت راهبری ولایت فقیه

پاسخ

در ادامه توضیح پیشین: ضرب‌المثل فارسی میگوید «از تو حرکت از خدا برکت». خدای را سپاس که شرکتش بیش از حرکت ماست.
ایران اسلامی در لوای اسلام به ریسمان الهی چنگ زد و در پشت سر ولی فقیه ۴۷ سال حرکت کرد. در این صراط هزاران فرزند پاک خود را از رزمندگان ساده تا سرداران رشید، از دانش‌آموزان دبستان تا دانشمندان عالم و فرهیخته، کارگر و کارمند، نماینده مجلس، قاضی، وزیر، وکیل، رئیس جمهور، رئیس قوه قضاییه، رئیس مجلس، امام جماعت، امام جمعه، …. وقتی رهبر جمهوری اسلامی ایران و ولی فقیه جهان اسلام و یاران سرافراز خود در اقصی نقاط کشورهای اسلامی و جهان را به قربانگاه خداوند متعال همانند امام حضرت ابراهیم نبی که اسماعیل خود را به قربانگاه برد، هدیه کرد. سربازان شیطان به سردمداری آمریکا و اسرائیل و جهان غرب در کنار و پشت آنان چندین ده هزار نفر را در فلسطین، لبنان، یمن، ایران و سایر مردم در اقصی نقاط جهان شهید کردند. البته در طول تاریخ این ضالمان در همه قاره‌های جهان همین گونه قتل عام کرده‌اند.
آیا خداوند در نقش یک ناظر بی‌طرف و بهتر بگویم حامی ضالمان نظاره‌گر بوده است؟ به واقع خیر. برکتهای خدا به حرکت مردم ایران بسیار است و اگر استقامت کنیم بیشتر هم خواهد شد. به بعضی از آنها اشاره می‌کنم.
۱- حفظ استقلال ایران اسلامی به طوریکه کسینجر ملعون در ملاقات خود با آقای دکتر علی لاریجانی اعتراف می‌کند که توان تکه‌تکه کردن ایران را ندارند.
۲- بر زمین نماندن پرچم ایران و اسلام. هرگاه رزمنده‌ای در هر جبهه ای که بر زمین می‌افتد، رزمندگان دیگری پرچم را افراشته می‌دارند.
۳- خداوند توان نظامی مردمی که توان تولید سیم خاردار را نداشتند، به حدی می‌رساند که ماشین جنگی آمریکا و اسرائیل را متوقف می‌کند.
۴- خداوند از قبل سلاح تنگه هرمز را برایمان می‌سازد که حالا فهمیدیم که چگونه از آن استفاده کنیم.
۵- همانند روز عاشورا که خدا امام زین‌العابدین ع را حفظ کرد، در ایران در نهم اسفند ۱۴۰۴ که حضرت آیت‌الله‌العظمی امام سیدعلی خامنه‌ای به همراه فرماندهانش و خانواده‌اش شهید شد، حضرت آیت‌الله‌العظمی امام سیدمجتبی خامنه‌ای را حفظ کرد.
۶- آقایی مردم ایران به حدی رسید که روسای جمهور روسیه و چین در بیانیه خود در ۱۴۰۵/۰۲/۳۰ خود تهاجم و جنگ امریکا و اسرائیل علیه ایران را محکوم می‌کنند.
۷- ایران به عنوان چهارمین ابر قدرت جهانی شناخته می‌شود.
۸- ایران در جهان و جهان اسلام عزیز می‌شود. در این خصوص پیام یکی از حاجی‌های ۱۴۰۵ ایران در مکه را در زیر می‌آورم.
پیام ارسالی یکی از حجاج ایرانی که امسال توفیق داشتن به حج مشرف بشن:

👇👇👇👇👇👇

رحمت و رضوان خدا بر قائد شهید ما که ایران و ایرانی، بلکه اسلام و مسلمین، مخصوصا شیعیان را عزیز کرد.

از وقتی اومدیم عربستان روزی نبوده که به خاطر ایرانی بودنمون بهمون احترام نذارن.

توی مدینه:

راننده مصری که با دستاش لایک نشون می‌داد و می‌گفت: ایران، أحب؛ ایران، مقاوم؛ بعدش صدای موشک درمی‌آورد.

یا مغازه‌دار کنار هتل که وقتی از کنارش رد می‌شدیم، آروم می‌گفت: شیعه، عزیز.

اون یکی مغازه دار که تحویلمون می‌گرفت و باهامون شوخی می‌کرد و آخرش می‌گفت: ببخشید، أمزح!

اون جوون دانشجوی پاکستانی که کنار من نشسته بود و مشغول حل مسائل ریاضی بود؛ وقتی که بلند شد بره، با لبخند بهم گفت: ایرانی؟ ماشاءالله؛ انگار دلش می‌خواست اون یه ساعتی که کنار هم بودیم، باهام از عزت ایران بگه، اما دوربینای مجهز به هوش مصنوعی، مانع می‌شدن.

اون چنتا افغانستانی که با فارسی حرف زدنشون، خودشون رو هم‌زبون ما می‌دونستن و به این هم‌زبونی افتخار می‌کردن و به هر بهانه‌ای باهامون هم‌کلام می‌شدن.

اون پلیس داخل مسجد النبی که وقت نماز، در حالی که با بقیه برخورد خوبی نداشت، به ما اجازه می‌داد که روی سنگ‌فرش نماز بخونیم.

اون پسر نظافتچی مسجد النبی که وقتی دید خیلی وقته دارم قرآن می‌خونم، برام یه لیوان آب آورد.

اون پلیسای امر به معروف که تا می‌فهمیدن ایرانی هستیم، ترجیح می‌دادن خودشونو بزنن به اون راه.

توی مکه:

موقع اولین ورود به هتل، مراسم استقبال از کاروان کرمانی‌ها با شربت و شیرینی خامه‌ای همراه با پخش صوت رهبر شهید که سلام به چهارده معصوم میدن؛ پخش سرود جمهوری اسلامی که اینقدر برامون جالب بود که همه بلند تکرار می‌کردیم؛ بعدشم صلوات خاصه امام رضا علیه السلام.

ورودی مسجد الحرام زن و مردی که ظاهراً اروپایی بودن، وقتی زنه پرچم روی دوشمون رو دید، با هیجان زد به شوهرش و گفت: نگاه کن ایرانی، ایرانی! بعدش شروع کرد فیلم گرفتن.

بازم توی مسجد الحرام مثل مسجد النبی صدای ماشاءالله گفتن مردمی که می‌فهمیدن ما ایرانی هستیم.

از همه اینا جالبتر، وقتی دیشب داشتم طواف مستحبی انجام می‌دادم، حس کردم یکی از پشت سرم دست گذاشته روی شونه‌ام؛ اولش توجه نکرم؛ چون توی اون شلوغی، برای اینکه نخوری زمین، گرفتن دیگران طبیعیه؛ اما وقتی دیدم خیلی وقته که دستشو بر نمی‌داره و داره شونه‌ام رو ماساژ میده، رومو برگردوندم، دیدم یه جوون قد بلند و رشید پشت سرمه و با لبخند و البته با احتیاط (به خاطر دوربینای مجهز به هوش مصنوعی)، گفت: ایران، عزیز؛ نصرکم الله و مرتب دعا می‌کرد؛ بعدش شونه‌ام رو فشرد و از کنارم رد شد و گفت: ماشاءالله! جلو که افتاد،. دیدم پشت لباس احرامش نوشته: شؤون الحاج العراقی

خلاصه ما خیلی عزیزیم و این عزت رو مدیون اون مردی هستیم که دستش توی دست اهل بیت بود؛ پاشو جای پای اهل بیت می‌ذاشت؛ گوشش به فرمان ولی عصر بود؛ توکلش به خدا بود و ایران و ایرانی رو دوست داشت و همه ما رو عزیز کرد.

✍️سید جلال حسینی

پاسخ