فرشاد اوجانی، فعال حوزه کارگری و دبیر پیشین خانه کارگر البرز، معتقد است مهم‌ترین چالش پیش روی جامعه کارگری کشور، کاهش مستمر قدرت خرید و فاصله فزاینده میان دستمزدها و هزینه‌های واقعی زندگی است؛ وضعیتی که به گفته او، معیشت میلیون‌ها کارگر را تحت تأثیر قرار داده و ضرورت بازنگری جدی در نظام تعیین دستمزد را دوچندان کرده است.

فرشاد اوجانی در گفت‌وگو با راکنا با اشاره به مهم‌ترین مانع بهبود شرایط زندگی کارگران اظهار کرد: اگر بخواهم تنها یک عامل را به‌عنوان اصلی‌ترین مشکل جامعه کارگری نام ببرم، آن عامل بدون تردید سقوط مستمر قدرت خرید است. امروز بخش قابل توجهی از کارگران با وجود اشتغال تمام‌وقت، تلاش مستمر و تحمل سختی‌های فراوان در محیط کار، برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی خود با مشکلات جدی مواجه هستند.

وی افزود: طی سال‌های اخیر فاصله میان سطح دستمزدها و هزینه‌های واقعی زندگی به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. در چنین شرایطی بسیاری از خانواده‌های کارگری هر ماه بیش از گذشته تحت فشار اقتصادی قرار می‌گیرند و عملاً فقیرتر از ماه قبل می‌شوند؛ نه به دلیل کم‌کاری یا کاهش بهره‌وری، بلکه به این دلیل که درآمد آنها از سرعت رشد تورم عقب مانده است.

این فعال حوزه کارگری با تأکید بر ضرورت توجه به مطالبات صنفی کارگران تصریح کرد: در کنار مشکلات معیشتی، محدود بودن امکان طرح و پیگیری مؤثر مطالبات صنفی نیز یکی دیگر از دغدغه‌های جدی جامعه کارگری است. هنگامی که صدای کارگران آن‌گونه که باید در فرآیندهای تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری شنیده نشود، طبیعی است که فاصله میان تصمیمات اتخاذشده و واقعیت‌های زندگی روزمره کارگران افزایش پیدا کند.

اوجانی ادامه داد: نیروی کار ستون اصلی تولید، صنعت و خدمات کشور است و کسانی که بار اصلی اقتصاد را بر دوش می‌کشند، باید در تعیین سرنوشت معیشتی خود نقش و مشارکت مؤثرتری داشته باشند. تقویت سازوکارهای گفت‌وگو و مشارکت اجتماعی می‌تواند به کاهش این شکاف و اتخاذ تصمیمات واقع‌بینانه‌تر کمک کند.

دبیر پیشین خانه کارگر البرز درباره فوری‌ترین اقدام برای بهبود شرایط زندگی کارگران گفت: به اعتقاد من، بازنگری جدی در نظام تعیین دستمزد بر مبنای هزینه واقعی زندگی و حفظ قدرت خرید نیروی کار، مهم‌ترین و اثرگذارترین اقدامی است که می‌تواند در کوتاه‌مدت بر زندگی میلیون‌ها کارگر تأثیر مثبت بگذارد. دستمزدی که نتواند حداقل‌های یک زندگی آبرومند را تأمین کند، نه‌تنها معیشت کارگران را با تهدید مواجه می‌سازد، بلکه در بلندمدت به بهره‌وری، تولید ملی و سرمایه اجتماعی کشور نیز آسیب خواهد زد.

وی در پایان خاطرنشان کرد: کارگران بیش از هر چیز خواهان کرامت، امنیت شغلی و امکان برخورداری از یک زندگی شرافتمندانه بر پایه حاصل دسترنج خود هستند. تحقق این مطالبات نه یک امتیاز ویژه، بلکه حقی اساسی برای نیروی کار و از الزامات توسعه پایدار، عدالت اجتماعی و پیشرفت هر جامعه به شمار می‌رود.