به گزارش راوی کار، دکتر علیرضا عباسی، از متخصصان برجسته و تأثیرگذار علم ورزش در جهان، با تأکید بر پیامدهای خطرناک آلودگی هوا و کمتحرکی، در یادداشتی که برای راوی کار ارسال نمود، اعلام کرد:
«قرار گرفتن در معرض سطوح بالای هوای آلوده و عدم فعالیت بدنی، از مهمترین عوامل خطر برای بروز و پیشرفت بیماریهای غیرواگیر و بهویژه بیماریهای قلبی ـ عروقی محسوب میشوند.»
به گفته او، سازمان جهانی بهداشت سالانه حدود ۴.۲ میلیون مرگ را ناشی از آلودگی هوا و ۳.۲ میلیون مرگ را به دلیل کمبود فعالیت بدنی گزارش میکند. وی افزود: «اگرچه فعالیت بدنی منظم نقش مهمی در ارتقای سلامت عمومی دارد، اما افزایش تنفس در هنگام ورزش میتواند موجب جذب بیشتر آلایندهها در ریهها و در نهایت افزایش خطر بیماریهای قلبی ـ عروقی شود.»
عباسی با اشاره به بررسیهای گسترده بر روی مطالعات انسانی و حیوانی، به ارتباط میان ورزش، آلودگی هوا و پیامدهای قلبی و سایر اختلالات سلامت پرداخته و نوشته است:
«در این مطالعات، مکانیزمهایی مانند استرس اکسیداتیو و التهاب به عنوان عوامل اصلی آسیب ناشی از آلودگی هوا شناخته شدهاند؛ در حالی که فعالیت بدنی میتواند با تقویت سیستمهای دفاعی بدن، در برابر این آسیبها نقش حفاظتی داشته باشد.»
این متخصص بینالمللی تاکید کرد که «بیش از یکچهارم جمعیت بزرگسال جهان فعالیت بدنی کافی ندارند و عوامل محیطی مانند آلودگی هوا، فلزات سنگین و آفتکشها نیز به عنوان عوامل اختلالزای متابولیک عمل کرده و خطر ابتلا به بیماریهایی نظیر دیابت نوع ۲ را افزایش میدهند.»
دکتر عباسی با اشاره به این پرسش اساسی که «آیا باید در هوای آلوده ورزش کرد؟» تصریح کرد:
«یافتن تعادل میان فواید ورزش و خطر افزایش جذب آلایندهها در زمان فعالیت، از ضرورتهای سلامت عمومی است.» وی اعلام کرد که در مطالعات اخیر، راهکارهای کاهش خطر برای فعالیت بدنی در مناطق آلوده نیز تدوین شده است.
او در پایان بر لزوم آموزش عمومی، سیاستگذاری برای کنترل آلودگی و ترویج فعالیت بدنی ایمن در شرایط آلودگی هوا تاکید کرد و گفت:
«آلودگی هوا نباید مانع ورزش شود، بلکه باید با مدیریت علمی، سلامت عمومی را در هر دو حوزه حفاظت کنیم.»
Wednesday, 28 January , 2026