یک فعال کارگری و دبیر پیشین خانه کارگر البرز می‌گوید: عذرخواهی سریع سازمان تأمین اجتماعی بابت ارسال یک پیامک اشتباه، در حالی رخ می‌دهد که میلیون‌ها بازنشسته چهار ماه است در انتظار دریافت معوقات قانونی خود هستند و هنوز نه توضیحی شفاف شنیده‌اند و نه حتی یک عذرخواهی ساده. این دوگانگی، پرسش‌های جدی درباره میزان پاسخ‌گویی و احترام به حقوق بازنشستگان ایجاد کرده است.

به گزارش راکنا، فرشاد اوجانی در این یادداشت می‌نویسد:

سازمان تأمین اجتماعی در روزهای اخیر برای ارسال یک پیامک اشتباه، در کوتاه‌ترین زمان ممکن اطلاعیه صادر کرد و از مخاطبان خود عذرخواهی کرد؛ اقدامی که از منظر مسئولیت‌پذیری، قابل تقدیر است. اما این رفتار، یک پرسش اساسی را پیش روی افکار عمومی قرار می‌دهد؛ چرا همین سازمان در برابر چهار ماه تأخیر در پرداخت معوقات قانونی میلیون‌ها بازنشسته، نه توضیح روشنی ارائه می‌دهد و نه حتی حاضر است یک «ببخشید» ساده بر زبان بیاورد؟

آیا خطای یک سامانه، از مشکلات معیشتی بازنشسته‌ای که تمام عمر خود را صرف کار و پرداخت حق بیمه کرده، مهم‌تر است؟ آیا خانواده‌هایی که تنها منبع درآمدشان مستمری بازنشستگی است و ماه‌ها در انتظار مطالبات قانونی خود مانده‌اند، شایسته شنیدن یک پاسخ صادقانه و شفاف نیستند؟

بازنشستگان، طلبکاران واقعی سازمان تأمین اجتماعی هستند. سرمایه این سازمان حاصل سال‌ها پرداخت حق بیمه از سوی همین قشر است و امروز مطالبه آنان چیزی جز اجرای قانون و پرداخت حقوق قانونی‌شان نیست. با این حال، هر بار که زمان پرداخت مطالبات فرا می‌رسد، سکوت، وعده‌های تکراری یا اخبار ضدونقیض جای پاسخ‌گویی شفاف را می‌گیرد؛ رفتاری که نه با اصول حکمرانی مطلوب سازگار است و نه با کرامت انسانی.

بی‌توجهی به مطالبات بازنشستگان تنها یک ضعف مدیریتی نیست، بلکه سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی را نیز تضعیف می‌کند. مدیری که برای یک پیامک اشتباه خود را موظف به عذرخواهی می‌داند، باید با همان میزان مسئولیت‌پذیری در برابر میلیون‌ها بازنشسته نیز پاسخگو باشد. عدالت زمانی معنا پیدا می‌کند که در قبال همه ذی‌نفعان، بدون تبعیض اجرا شود.

امروز مطالبه بازنشستگان صرفاً دریافت معوقات نیست؛ آنان بیش از هر چیز خواهان احترام، شفافیت، صداقت و پایبندی به تعهدات قانونی هستند. این احترام در عمل به وعده‌ها، اطلاع‌رسانی دقیق و پرداخت به‌موقع حقوق قانونی آنان معنا پیدا می‌کند، نه در پیام‌های مناسبتی و شعارهای تکراری.

بازنشستگان حافظه تاریخی کار و تولید این کشور هستند. آنان سال‌های جوانی خود را در کارخانه‌ها، کارگاه‌ها، مراکز خدماتی و بخش‌های مختلف اقتصادی سپری کرده‌اند و اکنون سزاوار تکریم، امنیت خاطر و پاسخ‌گویی مسئولانه‌اند، نه بلاتکلیفی و انتظار.

اگر برای یک پیامک اشتباه، عذرخواهی اقدامی ضروری و مسئولانه است، برای چهار ماه تأخیر در پرداخت حق قانونی میلیون‌ها بازنشسته، عذرخواهی دیگر یک لطف نیست؛ بلکه وظیفه‌ای اخلاقی، مدیریتی و نشانه‌ای از احترام به مردمی است که سال‌ها ستون‌های تأمین اجتماعی را استوار نگه داشته‌اند.

اعتماد ازدست‌رفته با وعده‌های تازه بازسازی نمی‌شود. این اعتماد تنها زمانی احیا خواهد شد که قانون اجرا شود، مطالبات بازنشستگان بدون تأخیر پرداخت شود و مسئولان با صداقت، شفافیت و پاسخ‌گویی در کنار صاحبان اصلی این سرمایه ملی بایستند.