به گزارش سرویس ورزشی راوی کار، بابادی می‌نویسد:

پنجشنبه دوم بهمن ماه ۱۴۰۴ و راس ساعت ۱۶، دو تیم پرسابقه لیگ برتر، ملوان و فولاد از دو قطب فوتبال کشور در شمال و جنوب یعنی گیلان و خوزستان، در حالی به تساوی دو بر دو رضایت دادند که برخلاف چند دهه اخیر برای نخستین بار شاهد یک چمن باکیفیت و بی نقص در انزلی بودیم. زمینی که علیرغم بارندگی های زمستانه شمال همچون مخملی سبز بود و امکان یک بازی تماما تاکتیکی را برای دو تیم فراهم می‌کرد. اما حیف که هفته دوم دور برگشت بود و به علت سرما و دوری چند هفته ای از مسابقات، بدن ها هنوز آن طور که باید و شاید در شرایط مطلوب مسابقه نبود. اما روی هم رفته آمادگی بدنی شاگردان مازیار زارع خصوصا در دقایق انتهایی مسابقه بهتر از یاران مطهری بود.

به علت حساسیت بازی، نیمه نخست در مواقعی که فولاد می خواست بازی را از خط دفاعیش آغاز کند، ملوانان با پرس از بالا یا همان یک سوم دفاعی حریف، بازیسازی را برای فولاد سخت کرده و پس از چند پاس، فولادی ها جهت جلوگیری از لو رفتن توپ و تبدیل نشدن آن به موقعیت به نفع تیم مقابل، با دور کردن توپ از یک سوم دفاعی و حتی میانی و ارسال به زمین ملوان سعی در رفع خطر و ایجاد موقعیت داشتند، اما چون مقصد پاس ها هدف مشخصی را دنبال نمی کرد، توپ ها لو می رفت و میزبان مجددا صاحب توپ و خالق موقعیت می شد. دقیقا فولاد هم زمانی که ملوان در خط دفاعیش صاحب توپ بود، چنین برنامه ای داشت، اما با این تفاوت که ملوانان به صورت تیمی و گروهی آن هم با حمایت بازیکنان پشت سری پرس از بالا را تا حصول نتیجه دلخواه انجام می دادند، ولی شاگردان مطهری به صورت تکی یا دو نفره و بدون حمایت بازیکنان عقبی. به همین دلیل فولاد نتیجه خاصی از این کار حاصل نکرده و پرس آنها به راحتی شکسته می شد.

ملوان در نیمه نخست دنبال ضدحمله هم بود. در مواقعی که صاحب توپ می شد، حفظ توپ و مالکیت خوبی داشت و درصد پاس های سالمش زیادتر از فولاد بود. در بسیاری مواقع با پاس های کوتاه و یک و دو، حرکت و جابجایی های مکرر و نسخه ضعیف شده ای از تیمی تاکا، حریف را مستأصل و در این راستا از تمامی عرض زمین برای خلق موقعیت استفاده می کرد. درحالی که در فولاد کمتر شاهد چنین چیزی بودیم. تمام طول این بازی، ملوان روی ارسال و ضربات ایستگاهی خصوصا از سمت چپ خط دفاعی فولاد برنامه داشت و نماینده خوزستان نیز همچون بازی قبل مقابل چادرملو موقع پرتاب اوت ها، ارسال ها و ضربات ایستگاهی، با ۹ یا ۱۰ بازیکن دفاع می‌کرد و یکی دو بازیکن را پشت محوطه و نزدیک قوس نیمه جهت جلوگیری از استفاده توپ های سوم توسط حریف و طراحی ضدحملات خود به کارگیری نکرد.

از نظر گردش توپ در مناطق مختلف زمین و آگاهی محیطی بازیکنان جهت پیدا کردن یکدیگر در فضا خصوصا زمان هایی که تحت فشار بودند، ملوان بهتر از فولاد عمل کرد. میهمان در چند مورد از سمت راست خود روی دروازه ملوان ارسال و توسط قریشی پرتاب اوت هم انجام داد، اما برای سرزنی و استفاده از آنها انگیزه و برنامه خاصی نداشت.

مطهری با چشمانی تیزبین حریف را به خوبی آنالیز کرد و در نیمه دوم مانع بسیاری از برتری های نیمه نخست آن ها شد. رامین رضاییان که در ۴۵ دقیقه اول با تیم ناهماهنگ بود و چند توپ را هم لو داد و در حمله حضور موثری نداشت، نشان داد بازیکن باکیفیتی بوده و با سانتر های بی نقص و روشن شدن موتورش، می تواند همچون یک لوکوموتیو قطار فولاد را تا هرجایی به دنبال خود بکشد.

در دقیقه ۵۱ پس از ارسال خوب رامین از سمت راست و دفع توپ ناقص دفاع ملوان پشت قوس محوطه جریمه، توپ به فولادمردان و مجددا در سمت راست به وی رسید و با شوتی زیبا و دفع ناقص طیبی پور دروازبان خوب و آماده نماینده گیلان، با تیزهوشی و جایگیری مناسب احسان محروقی در گوشه سمت راست محوطه شش قدم، گل نخست فولاد و پنجمین گل این بازیکن در فصل جاری به ثمر رسید. آن هم در شرایطی که فولاد تا پیش از این مسابقه در ۱۶ بازی قبلی، تنها ۷ گل به ثمر رسانده بود. با این گل اهمیت توپ برگشتی و ریباند در محوطه جریمه یک بار دیگر مشخص شد.

پس از این گل فولاد خیلی زود عقب کشید تا از همین یک گل محافظت کرده و نیم نگاهی هم به ضدحملات داشت. همین تفکر سبب شد ملوان که جزو بهترین تیم های این فصل و نیمه نخست نیز تیم برتر میدان بود، به خود بیاید و از روی یک کرنر و گل به خودی گوستاوو بلانکو در دقیقه ۷۳ به گل برسد. اما فولاد بایست پس از به ثمر رسیدن گل، بازی را مدیریت می کرد تا با طی شدن دقایق، بازی برای ملوان فرسایشی شود. البته مفهوم مدیریت بازی به هدف گل نخوردن، با عقب نشینی، دفاع صرف و ضدحملات پراکنده کاملا متفاوت است.

فولاد پس از دریافت گل نخست باز هم تصمیماتی اشتباه و احساسی گرفت و نمی بایست بی محابا آن هم مقابل تیم زخم خورده و آماده ملوان، یک بازی تهاجمی بدون توجه به اصول دفاعی را سرلوحه کارش قرار می داد. البته این شجاعت و تلاش برای کسب پیروزی ستودنی بود، اما وقتی ساعت داور و ورزشگاه دقیقه ۸۹ را نشان می داد، دیگر وقت این کار نبود و بایست باز هم بازی را مدیریت کرده و به یک امتیاز قناعت می کردند، چرا که دریافت گل دوم می توانست پایان رویاهای مطهری و تیمش باشد. ولی باز هم تصمیمات اشتباه سبب شد ملوان از روی ضدحمله به گل برسد و مجتبی فخریان بازیکن تازه جدا شده از پرسپولیس در اولین بازی برای ملوان با پاس بی نظیر محمد علینژاد و فرار از سمت راست در مقابل ۵ مدافع فولاد قرار گرفته و بعد دریبلینگ آرین روبنی بازیکن مستقیم خود با یک ضربه فنی پای چپ حامد لک یکی از برترین بازیکنان این فصل فولاد را مغلوب کند. حتی اگر این بازیکن شوت هم نمی زد، می توانست با یک پاس کوتاه یا چیپ ۴ بازیکن دیگر ملوان که در تیر دوم بدون مزاحمت مدافعین فولاد حضور داشتند را نیز در موقعیت گل قرار دهد.

در دقایق انتهایی بازی آمادگی بدنی ملوان بیش از فولاد نشان می‌داد و فولادی ها واقعا کم آورده بودند. حمید مطهری با تعویض های به موقع و همزمان ارشیا باقری و امیرحسین جولانی به جای ساسان انصاری و سینا اسدبیگی در دقیقه ۹۴ نشان داد قصد باختن ندارد و در دقیقه ۹۵ باز هم روی ارسال زیبای رامین رضاییان از سمت راست و جایگیری خوب و بدون مزاحمت سیدمحمد قریشی در خط دفاعی ملوان، گل تساوی فولاد به ثمر رسید تا انزلی را دست خالی ترک نکنند.

در انتهای مسابقه، سرعت بازی به مراتب بالاتر از تمامی دقایق سپری شده بود و توپ دایما روی دروازه دو تیم در گردش بود و هر لحظه بوی گل می آمد. به اعتقاد بنده بهترین بازیکن ملوان، مدافع این تیم قایم اسلامی خواه بود که همچون یک لیدر به تمام معنا در این مسابقه حتی در کار بازیسازی نیز به خوبی مشارکت می کرد.

محسن بابادی