به گزارش راوی کار، نشست تشکیل قرارگاه رسانه‌ای استان خوزستان با محوریت هماهنگی نهادها برای مقابله با «تبلیغات مسموم دشمن» بار دیگر نشان داد که نگاه غالب به مسئله رسانه، همچنان نگاهی تدافعی، کلی و مبتنی بر تکرار است.

در سخنان معاون استاندار، مفاهیمی چون «دشمن بیرونی»، «ایجاد یأس و ناامیدی» و «اهداف شوم» پررنگ است، اما جای خالی پاسخ به چند سؤال اساسی احساس می‌شود:

این تهدیدها دقیقاً چیستند؟

از چه کانال‌هایی عمل می‌کنند؟ و مهم‌تر از همه، چرا برخی از این پیام‌ها در جامعه اثرگذار می‌شوند؟

تأکید بر تشکیل کارگروه‌های تولید محتوا در روابط عمومی دستگاه‌ها، بدون اشاره به کیفیت محتوا، مخاطب‌شناسی، اعتماد عمومی و استقلال حرفه‌ای رسانه‌ها، خطر تبدیل شدن این قرارگاه به یک سازوکار صرفاً اداری و بخشنامه‌ای را افزایش می‌دهد.

تجربه نشان داده است که تولید انبوه محتوا بدون توجه به واقعیت‌های اجتماعی و مطالبات مردم، نه‌تنها به «تنویر افکار عمومی» منجر نمی‌شود، بلکه گاه شکاف اعتماد میان جامعه و نهادهای رسمی را عمیق‌تر می‌کند.

از سوی دیگر، در این رویکرد کمتر نشانی از نقش رسانه‌های مستقل، خبرنگاران محلی، کنشگران اجتماعی و حتی خود شهروندان دیده می‌شود؛ گویی افکار عمومی صرفاً موضوعی برای «مدیریت» است، نه شریکی برای گفت‌وگو. آرامش و امنیت روانی جامعه، بیش از آنکه با مقابله شعاری با دشمنان بیرونی حاصل شود، نیازمند شفافیت، پاسخگویی و پذیرش نقد در داخل است.

پیشنهاد:

تبدیل قرارگاه رسانه‌ای به «آزمایشگاه گفت‌وگوی عمومی»:

به‌جای تمرکز صرف بر مقابله و خنثی‌سازی، قرارگاه رسانه‌ای می‌تواند به یک آزمایشگاه گفت‌وگوی عمومی تبدیل شود؛ فضایی که در آن:
داده‌های واقعی افکار عمومی (از طریق نظرسنجی‌های مستقل و تحلیل شبکه‌های اجتماعی) مبنای تصمیم‌گیری قرار گیرد؛
خبرنگاران، فعالان مدنی، استادان ارتباطات و حتی منتقدان سیاست‌ها به‌عنوان اعضای ثابت مشارکت داشته باشند؛
به‌جای تولید محتوای دستوری، روایت‌های صادقانه از مسائل، ناکامی‌ها و راه‌حل‌ها ارائه شود.
و مهم‌تر از همه، به مردم فرصت داده شود تا شنیده شوند، نه فقط اقناع.

در چنین مدلی، «اعتماد» مهم‌ترین ابزار مقابله با جنگ رسانه‌ای خواهد بود؛ ابزاری که نه با بخشنامه، بلکه با گفت‌وگو و شفافیت ساخته می‌شود.