کم‌کم به روزهای پایانی سال نزدیک می‌شویم و دوباره همان سؤال همیشگی پیش روی ما قرار می‌گیرد؛ چرا بازنشستگان عیدی‌ای بسیار کمتر از شاغلان دریافت می‌کنند؟

آقای اوجانی، شما سال‌ها در حوزه کارگری فعالیت داشته‌اید. این تبعیض چگونه توجیه می‌شود؟

فرشاد اوجانی: توجیهی ندارد. بازنشسته کسی است که عمر، سلامت و توانش را برای کشور گذاشته است. چطور می‌شود پذیرفت که امروز، وقتی باید در آرامش باشد، کمتر از یک شاغل مورد توجه قرار گیرد؟ عیدی برابر یک حق است؛ نه هدیه و نه بخشش.

با توجه به شرایط اقتصادی امروز، این تفاوت پرداخت چه تبعاتی برای بازنشستگان دارد؟

اوجانی: تبعاتش کاملاً ملموس است. قیمت‌ها هر روز بالا می‌رود. هزینه‌های زندگی چند برابر شده اما عیدی بازنشسته همان رقم ناچیزِ ثابت مانده است. بسیاری از بازنشستگان مجبورند از پس‌اندازهای اندک یا حتی کمک دیگران برای گذران زندگی استفاده کنند. این اصلاً زیبنده کشوری نیست که همیشه دم از تکریم بازنشسته می‌زند.

برخی می‌گویند منابع دولت محدود است و نمی‌توان برای بازنشستگان همانند شاغلان عیدی تعیین کرد.

اوجانی: اگر بحث عدالت است، نباید فرقی بین شاغل و بازنشسته باشد. زمانی که همین افراد شاغل بودند، سهمشان را پرداخت کردند. امروز که نوبت بازگشت حقشان است، نمی‌شود گفت منابع محدود است. عدالت مالی باید برای همه یکسان اعمال شود. بازنشسته ستون امروز جامعه را ساخته؛ نباید او را از حداقل حقوقش محروم کرد.

انتظار شما از مسئولان چیست؟

اوجانی: اول اینکه وعده‌های تکراری را کنار بگذارند. دوم اینکه با یک تصمیم عملی و منصفانه، عیدی بازنشستگان را به سطح واقعی و متناسب برسانند. احترام به بازنشسته فقط در شعار معنایی ندارد؛ باید در عمل نشان دهند که منزلت او محترم شمرده می‌شود.